Informacje psycholog

KIEDY WSKAZANA JEST KONSULTACJA PSYCHOLOGICZNA?

– gdy twoje dziecko nadmiernie się czegoś boi albo często wpada w złość, którą trudno opanować
– kiedy nie radzi sobie z jakimś trudnym wydarzeniem, które pojawiło się w jego życiu
– gdy ma problem z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami (np. nie inicjuje interakcji, nie potrafi bawić się z dziećmi lub w ogóle nie mówi poza domem)
– jeśli martwi cię czy właściwie się rozwija (nie potrafi wykonać wielu rzeczy, które dzieci w podobnym wieku wykonują z łatwością)
– gdy trudno ci nawiązać z nim dobrą relację (nie utrzymuje z tobą kontaktu wzrokowego lub jest on jedynie przelotny, ma trudności we współpracy, masz wrażenie że nie rozumie albo nie słucha twoich poleceń, albo po prostu nie potraficie się dogadać)
– jeśli tylko cokolwiek ciebie niepokoi w funkcjonowaniu dziecka lub młodego nastolatka i chcesz to sprawdzić

 

Zdarza się, że rodzice pytają, w jaki sposób wzmocnić, podnieść poczucie wartości dziecka. Chwalą je, mówią mu, że jest mądre, piękne, ładnie coś narysowało, świetnie zagrało podczas meczu, ale ciągle czują, że nie przynosi to oczekiwanych efektów. Choć „sprawa” czasami bywa bardzo złożona, to jest kilka rzeczy, które najbliżsi mogą, a pewnie nawet powinni zrobić.

Jak możesz pokazać dziecku, że jest wartościowe? Przede wszystkim słuchając, poświęcając mu czas, pokazując że jest warte twojej uwagi, że interesujesz się tym, co czuje, myśli, czym się zajmuje (nie tylko czy zjadło obiad w szkole, odrobiło lekcje, jakie oceny dziś dostało i czy ewentualnie nic nie nabroiło).

A więc…po pierwsze: SŁUCHAJ. Choć z pozoru wydaje się to banalnie proste, jest to chyba najtrudniejsze z zadań. Bo słuchać najlepiej jest AKTYWNIE (m.in. skupiając na dziecku uwagę, nazywając jego uczucia, parafrazując jego wypowiedź).

Spędzaj z nim czas, baw się, przytulaj (czy naprawdę nie znajdziesz przynajmniej 20 minut dziennie tylko dla swojego dziecka?).

Bądź wtedy dla niego na 100% (nie odbieraj telefonu, nie oglądaj telewizji, nie przyrządzaj kolacji – chyba że robicie ją razem i sprawia wam to frajdę).

Mów dziecku, że je kochasz, a za słowami niech idzie czyn, bo miłość, to przede wszystkim czyny, a nie słowa, uczucia (ktoś mądry kiedyś powiedział, że miłość nie okazywana nie istnieje).

Reaguj na jego emocje, potrzeby, to czym się z tobą dzieli (i znów słuchaj, nazywaj jego uczucia, nie oceniaj, nie krytykuj, nie lekceważ).

Stawiaj przed nim wyzwania na miarę jego możliwości, nie wyręczaj, mów i dawaj do zrozumienia, że wierzysz, że potrafi (i rzeczywiście w to uwierz ).

 

Bieżące informacje można znaleźć na mojej stronie na Facebooku! Zapraszam serdecznie do przeglądania 🙂